Ο φωτογράφος που δεν άντεξε τη φρίκη της φωτογραφίας του!
Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008
Ο Kevin Carter κέρδισε το βραβείο Pulitzer για τη φωτογραφία (δίπλα) που τράβηξε στο Σουδάν το 1993 και η οποία δημοσιεύτηκε στους New York Times στις 26 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς.
Το βραβείο έμαθε ότι το κέρδισε στις 12 Απριλίου του 1994.
Το παρέλαβε στις 14 Μαίου και μετά δύο μήνες, στις 27 Ιουλίου, αυτοκτόνησε.
Όταν ο Κevin έβγαλε την φωτογραφία δεν δούλευε για λογαριασμό κανενός περιοδικού και με τις φωτογραφίες του ήθελε να δείξει την πείνα που υπήρχε στο Σουδάν και στην Αφρική γενικά.
Η φωτογραφία απεικονίζει ένα υποσιτισμένο κοριτσάκι που σέρνεται για να φτάσει σε κέντρο διανομής τροφής ενώ παρακολουθείται από ένα όρνεο το οποίο περιμένει το θάνατο της για να μπορέσει να ζήσει αυτό.
Σχόλιο: Δέκα λεπτά περίμενε το όρνιο, δέκα λεπτά περίμενε ο Kevin μετά κάθησε κάτω απο ένα δέντρο και έκλαιγε, γιατί απαγορευόταν να βοηθήσει το παιδάκι να ζήσει. Ολο το περιστατικό κράτησε μισή ώρα μέχρι που έφυγε με το ελικόπτερο της επισιτιστικής βοήθειας....Ηταν ένα τυχαίο επεισόδιο, μισής ώρας στη ζωή του. Τόσο χρειάσθηκε για να πάρει το βραβείο, να μείνει στην αιωνιότητα και να πεθάνει απο αυτό δυο μήνες μετά.
Σήμερα είναι διαφορετικά;
Το βραβείο έμαθε ότι το κέρδισε στις 12 Απριλίου του 1994.
Το παρέλαβε στις 14 Μαίου και μετά δύο μήνες, στις 27 Ιουλίου, αυτοκτόνησε.
Όταν ο Κevin έβγαλε την φωτογραφία δεν δούλευε για λογαριασμό κανενός περιοδικού και με τις φωτογραφίες του ήθελε να δείξει την πείνα που υπήρχε στο Σουδάν και στην Αφρική γενικά.
Η φωτογραφία απεικονίζει ένα υποσιτισμένο κοριτσάκι που σέρνεται για να φτάσει σε κέντρο διανομής τροφής ενώ παρακολουθείται από ένα όρνεο το οποίο περιμένει το θάνατο της για να μπορέσει να ζήσει αυτό.
Σχόλιο: Δέκα λεπτά περίμενε το όρνιο, δέκα λεπτά περίμενε ο Kevin μετά κάθησε κάτω απο ένα δέντρο και έκλαιγε, γιατί απαγορευόταν να βοηθήσει το παιδάκι να ζήσει. Ολο το περιστατικό κράτησε μισή ώρα μέχρι που έφυγε με το ελικόπτερο της επισιτιστικής βοήθειας....Ηταν ένα τυχαίο επεισόδιο, μισής ώρας στη ζωή του. Τόσο χρειάσθηκε για να πάρει το βραβείο, να μείνει στην αιωνιότητα και να πεθάνει απο αυτό δυο μήνες μετά.
Σήμερα είναι διαφορετικά;
Από το i reporter
RSS Feed για αυτό το θέμα 8
ο/η apollon69 έγραψε
στις Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008 7:29 μμ
...απαγορευοταν να βοηθησει...?????????? ΕΛΕΟΣ! καλησπερα Μαριαννα
ο/η cloudconnected έγραψε
στις Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008 7:35 μμ
Καλησπέρα Γιώργο...θυμήσου το καθεστώς στο Σουδάν...και τις προϋποθέσεις με τις οποίες είχαν δεχτεί να υπάρχουν εκεί παρατηρητές...
ο/η VERSEAU έγραψε
στις Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008 8:42 μμ
Mmmmmalista.....
ο/η cloudconnected έγραψε
στις Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008 8:48 μμ
Nnnnnnnai Nnnnnnnaiiiiii !!!
ο/η ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ έγραψε
στις Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2008 2:20 μμ
Μάλλον αυτοκτόνησε επειδή απογοητεύτηκε απ'την ηλιθιότητα κ την αθλιότητα αυτών που του έδωσαν το βραβείο!
ο/η kitrino noufaro έγραψε
στις Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008 1:16 μμ
Τι να πώ, μια εικόνα 1000 λεξεις λένε.Η συγκεκριμένη είναι 1 εικόνα-1 κόσμος και τι υπέροχος ε;;;; κι αυτά συμβαίνουν κάθε μέρα, είναι απ'ιστευτο τι να πω, δε ξέρω, ΣΚΑΤΑ!!!!!
ο/η Κίρκη έγραψε
στις Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008 8:55 μμ
Αυτή τη σκηνή την έχω δει πολλές φορές στη ζωή μου, γιατί ως τα 17 μου ζούσα και εγώ στην Αφρική. Έτσι έμαθα να μισώ στην αρχή τη Λευκή φυλή και το χρώμα του δέρματος μου και ύστερα κατάλαβα πως φταίει ο θεός που προσκυνούν οι πιο πολλοί: το χρήμα!
ο/η CLOUDCONNECTED έγραψε
στις Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008 9:43 μμ
ο μέγας και καθόλου πανάγαθος μα σκληός τιμωρός θεός είναι το χρήμα...εσύ τα έζησες από κοντά...μα κι εμείς από μακρυά δεν κάνουμε τίποτα παρά ευχέλαια που στην ουσία δεν βελτιώνουν τις συνθήκες... Καλησπέρα Κίρκη : )
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ