Η ζωή σου εργολαβία...
Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010
Η Αϊτή χτυπήθηκε αλύπητα από τον σεισμό
Κάθε φτωχός και η μοίρα του.
Ο πολύς κόσμος έτρεξε να συνδράμει από το υστέρημά του και το πλούσιο συναίσθημά του σε τέτοιες περιπτώσεις. Αν και υποψιάζομαι ότι δεν θα τους ήθελαν για γείτονες.
Οι ΗΠΑ βρήκαν ευκαιρία να την κουτουπώσουν, και πολύ φοβάμαι ότι θα καρπωθούν όλες τις συνδρομές, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου.
Στις 5 Μαρτίου του 2001, βασίλεψαν για πάντα, κάτι τεράστια πράσινα υγρά ματάκια. Αιτία, μια πολύ σπάνια αρρώστια που μπορούσε να αντιμετωπιστεί μόνο στο Μεμόριαλ των ΗΠΑ. Οι γονείς του μικρού Παναγιωτάκη άνοιξαν έναν λογαριασμό στην ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, όπου γνωστοί, φίλοι και άγνωστοι από όλο το πανελλήνειο, κατέθεσαν χρήματα και μαζεύτηκε το ποσό των 296.404 ευρώ.
Το ποσό ήταν αρκετό για να μεταφερθεί ο μικρός Παναγιωτάκης στην Αμερική μαζί με έναν γονιό του, για να υποβληθεί σε θεραπεία.
Αλλά, η Εθνική Τράπεζα και το υπουργείο Υγείας δεν αποδέσμευαν τα λεφτά.
ΗΤΑΝ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗ.
Θα μου πείτε, στο δικαστήριο δεν κρίθηκε κανείς ένοχος και ότι οι γονείς πήραν αποζημείωση 2 εκκατομύρια ευρώ.
Όποιος φίλος αναγνώστης μπορεί να τιμολογήσει μια παιδική ψυχούλα, καλύτερα να μαζέψει τα μπογαλάκια του από αυτή την σελίδα.
Σήμερα ο μικρός Παναγιώτης Βασιλέλλης θα ήταν 12 ετών. Μπορεί να μην πετύχαινε η θεραπεία. Μπορεί, αλλά δεν έγινε καν η προσπάθεια.
Διότι ο Παναγιωτάκης τελικά έπασχε από την ανίατη γραφειοκρατία.
Γιατί τα λέω όλα αυτά, και τι σχέση έχουν;
Διότι ακούγοντας από το πρωί σε ραδιοφωνική μετάδοση τους εργολάβους και σωτήρες του πλανήτη και της Αϊτής, μου ήρθε στο μυαλό ο Παναγιωτάκης.
Όση βοήθεια και να μαζευτεί, δεν πρόκειται να πάει εκεί που πρέπει όταν πρέπει.
Για τους εργολάβους και σωτήρες του πλανήτη και της Αϊτής, αλλά και τους εργολάβους και σωτήρες της ζωής μας το παρακάτω τραγουδάκι.
Διότι χωρίς κέρδος από την εργολαβία, κανείς δεν σου δίνει σημασία.
αντιγράφω από τον Simple Man

RSS Feed για αυτό το θέμα 6
ο/η βιργινια έγραψε
στις Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010 7:49 μμ
Ποιος μπορεί Μαριάννα μου να ξεχάσει αυτό το αγγελούδι με τα καταγάλανα ματια που ήταν γεμάτα ουρανό. Δυστυχώς και τότε... δεν κάναμε τίποτα άντε να δούμε μέχρι ποτε... καλο βραδυ!!
ο/η MARIANNA έγραψε
στις Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010 8:07 μμ
κανένας δεν ξεχνά και όλοι δε μαθαίνουμε... όπου μαζεύονται πολλοί για βοήθεια, δυστυχώς κάποιος άσχετος την καρπώνεται... μη θλιβόμαστε, αλλά να παραδειγματιζόμαστε... Καλό Σαββατόβραδο Βιργινία !
ο/η ORESTIS K. έγραψε
στις Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010 9:56 μμ
Πολυ μεγαλο ζητημα αυτο. Προεκυψε και στην Ινδονησια. Τα τσεπωσε κυβερνηση και αξιωματουχοι της , τα χρηματα η τη βοηθεια σε ειδη που μεταπωληθηκαν...Αλλα και να μην δωσεις δεν σου παει Μαριαννα ! Καλο σου βραδυ ! Αντιγονη
ο/η MARIANNA έγραψε
στις Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010 10:20 πμ
Καλημέρα κι εδώ Αντιγόνη... όχι εμείς δε γινόμαστε λιγότερο άνθρωποι επειδή πάντα υπάρχουν επιτηδειοι. Απλά πιο προσεκτικοί κι αν μπορούμε να βρίσκουμε άμεσους τρόπους βοήθειας... Αλλά στην Αϊτή προέκυψαν και άλλα μύρια κακά του δυτικού κόσμου : αρπαγές παιδιών, εμπορία οργάνων κ.λπ...
ο/η Λυγερή έγραψε
στις Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010 10:22 πμ
Η ζωή είναι τργική πολλές φορές μα οι άνθρωποι τραγικότεροι όλων...
Καλημέρα Μαριάννα!
ο/η MARIANNA έγραψε
στις Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010 10:29 πμ
Λυγερή, και βαδίζουμε ολοένα στην πρωτόγονη κατάσταση... Καλημέρα και Κυριακή χαρούμενη !
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ